Article in other languages:
- فيلهلم_الثاني
- Guillermo_II_d'Alemaña
- II_Vilhelm
- Вільгельм_II
- Вилхелм_II
- Gwilherm_II_Alamagn
- Vilim_II,_car_Njemačke
- Guillem_II_de_Prússia
- Vilém_II._Pruský
- Wiliam_II,_ymerawdwr_yr_Almaen
- Wilhelm_2._af_Tyskland
- Wilhelm_II._(Deutsches_Reich)
- Wilhelm_II,_German_Emperor
- Vilhelmo_la_2-a_(Germanio)
- Guillermo_II_de_Alemania
- Wilhelm_II
- Wilhem_II.a
- ویلهلم_دوم
- Vilhelm_II_(Saksa)
- Wilhelm_II
- Guillaume_II_d'Allemagne
- Uilliam_II_na_Gearmáine
- Ceusair_Uilleam_II
- Guillerme_II_de_Alemaña
- Illiam_II_ny_Germaan
- וילהלם_השני,_קיסר_גרמניה
- कैसर_विल्हेम_द्वितीय_(जर्मनी)
- Vilim_II.
- II._Vilmos_német_császár
- Wilhelm_II
- Wilhelm_2ma
- Vilhjálmur_2._Þýskalandskeisari
- Guglielmo_II_di_Germania
- ヴィルヘルム2世_(ドイツ皇帝)
- ვილჰელმ_II_(გერმანიის_იმპერია)
- 빌헬름_2세
- Wilhelm_II.
- Gulielmus_II_(Imperator_Germaniae)
- Wilhelm_II._vun_Däitschland
- Wilhelm_II_van_Duutsjland
- Vilhelmas_II
- Vilhelms_II_Hohencollerns
- Wilhelm_II,_Maharaja_Jerman
- Wilhelm_II_van_Duitsland
- Vilhelm_II_av_Tyskland
- Vilhelm_II_av_Tyskland
- Wilhelm_II_Hohenzollern
- Guilherme_II_da_Alemanha
- Wilhelm_al_II-lea_al_Germaniei
- Вильгельм_II_(германский_император)
- Gugghiermu_II_di_Girmania
- Wilhelm_II
- Wilhelm_II_of_Germany
- Viliam_II._(Nemecko)
- Viljem_II._Nemški
- Вилхелм_II_Немачки
- Vilhelm_II_av_Tyskland
- สมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่_2_แห่งเยอรมนี
- Wilhelm_II,_Emperador_ng_Alemanya
- II._Wilhelm
- Вільгельм_II_Гогенцоллерн
- Wilhelm_II_của_Đức
- Wiyåme_II_d'_Prûsse
- Wilhelm_II,_Emperador_han_Alemanya
- 威廉二世_(德国)
Ο Γουλιέλμος Β΄ της Γερμανίας (γερμ.: Wilhelm II, 1859-1941), γνωστός και ως Κάιζερ, υπήρξε βασιλιάς της Πρωσίας και τελευταίος αυτοκράτορας της Γερμανίας (1888-1918). Ήταν γιος και διάδοχος του Φρειδερίκου Γ'. Κατά την διάρκεια της βασιλείας του η Γερμανία εισήλθε στο παιχνίδι του διεθνούς εμπορικού και αποικιακού ανταγωνισμού, που κατέληξε στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Πίνακας περιεχομένων |
Εσωτερική πολιτική
Ο Γουλιέλμος ήταν εκ γενετής ανάπηρος, καθώς υπήρξαν επιπλοκές κατά τη γέννησή του, με αποτέλεσμα να έχει ατροφικό αριστερό χέρι και πόδι, παρόλα αυτά απέκτησε στρατιωτική μόρφωση και σπούδασε στη γνώστη, την εποχή εκείνη στρατιωτική ακαδημία του Πότσνταμ, όπου και αποφοίτησε ως αξιωματικός. Χαρακτηρίστηκε γενικά ως ανησυχώ πνεύμα και ασχολήθηκε και με τα πολιτικά δρώμενα της Γερμανίας. Ενώ αρχικά υπήρξε υποστηρικτής της πολιτικής του συντηρητικού καγκελάριου Μπίσμαρκ, όταν ανέβηκε στο θρόνο σε ηλικία 19 χρονών, ήλθε γρήγορα σε σύγκρουση μαζί του. Λόγω διαφωνιών σε ποικίλα θέματα, εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής ο Μπίσμαρκ αναγκάστηκε τελικά να παραιτηθεί από το αξίωμά του. Στη συνέχεια όμως ο Γουλιέλμος διέψευσε τις ελπίδες των υπηκόων του για μια συνταγματική μεταρρύθμιση καθώς και κοινωνικές παραχωρήσεις όπως απαιτούσε η σοσιολδημοκρατική παράταξη της χώρας.
Εξωτερικές σχέσεις και συμμαχίες
Επί κακελάριου Κλόντβιχ φον Χόενλοχ-Σίλινγκσφυρστ η Γερμανία αναδείχτηκε σταδιακά στο παγκόσμιο στερέωμα και απέκτησε σειρά αποικιών στην Αφρική και την Ωκεανία. Όσον αφορά την εξωτερική πολιτική, οι σχέσεις με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές δυνάμεις δεν ήταν σταθερές. Το 1891 ανανεώθηκε η Τριπλή Συμμαχία μεταξύ Γερμανίας, Αυστροουγγαρίας και Ιταλίας, ενώ επιχειρήθηκαν και αποσπασματικές προσεγγίσεις προς το Ηνωμένο Βασίλειο. Ταυτόχρονα έγιναν προσπάθειες για οικονομική διείσδυση προς την παρακμάζουσα πολιτικά Οθωμανική Αυτοκρατορία, με πλήθος επενδύσεων, εμπορικών συμφωνιών και κατασκευή δικτύου σιδηροδρόμων.
Η πολιτική αυτή όμως προς την Οθωμανική Αυτοκρατορία μεταβλήθηκε όταν η περιοχή της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης πέρασε η Αυστριακό έλεγχο το 1908. Ο Γουλιέλμος ενώ αρχικά υποστήριζε την εδαφική ακεραιότητα της χώρας αυτής τελικά αναγκάστηκε βάσει των περιστάσεων να υποστηρίξει τις αυστριακές θέσεις. Έτσι ενώ οι σχέσεις με την Ρωσσία ψυχράθηκαν με αυτή την κίνηση, από την άλλη πλευρά ενισχύθηκαν αυτές με την Αυστρία.
Το 1905-6 ξέσπασαν ταραχές στο Μαρόκο, όπου ο Γουλιέλμος έσπευσε να το επισκεφτεί με σκοπό να προασπίσει τα συμφέροντα της Γερμανίας και ταυτόχρονα να περιορίσει τις αποικιακές βλέψεις της Γαλλίας στην περιοχή εκείνη. Γενικότερα όμως η εξωτερική πολιτική του Γουλιέλμου συνέβαλε στη σύμπραξη της Τριπλής Συννενόησης (Αντάντ) μεταξύ Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας.
Α' Παγκόσμιος Πόλεμος και παραίτηση
Κατά τα επόμενα έτη, ήταν ιδιαίτερα έντονο το φαινόμενο στην μεσαία κοινωνική τάξη της χώρας το εθνικό αίσθημα, το οποίο ενισχύονταν από την πεποίθηση ότι η Γερμανία είχε αναδειχθεί σε παγκόσμια υπερδύναμη που θα μπορούσε να επικρατήσει ακόμη και μετά από μια γενικευμένη σύρραξη στην περιοχή. Η αφορμή για κάτι τέτοιο προκλήθηκε τον Ιούνιο του 1914 με την δολοφονία του αρχιδούκα της Αυστρίας Φραγκίσκου Φερδινάνδου, στο Σαράγεβο της Βοσνίας. Ο Κάιζερ εξώθησε την Αυστρία σε πόλεμο κατά της Σερβίας, ο οποίος εξελήχθηκε στον περίφημο Α' Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918), με όλες τις ευρωπαϊκές δυνάμεις να εισέρχονται σε κάποιες από τις δύο συμμαχίες (Αντάντ-Κεντρικές Δυνάμεις).
Στενοί στρατιωτικοί συνεργάτες του Κάιζερ υπήρξαν οι: Πάουλ φον Χίντενμπουργκ και Έριχ Λούντεντορφ. Τελικά όμως ο Γουλιέλμος, που θεωρούσε τον εαυτό του στρατιωτική ιδιοφυία, συνέβαλε στην ήττα της Γερμανίας: απέρριπτε συμβιβαστικές λύσεις ειρήνευσεις, ενώ ταυτόχρονα επέμενε στον εκτεταμένο υποβρυχιακό πόλεμο. Η τελευταία τακτική προκάλεσε την αντίδραση την είσοδο των Ηνωμένων Πολιτειών προς το τέλος του πολέμου ενάντια στο πλευρό της Αντάντ και ενάντια της Γερμανίας.
Η ήττα της Γερμανίας το 1918, είχε ως αποτέλεσμα έντονες εσωτερικές ανατροπές και διαμαρυρίες, που κορυφώθηκαν με στάση στο γερμανικό πολεμικό ναυτικό, οδήγησαν στην παραίτηση του Γουλιέλμου. Κατέφυγε στην Ολλανδία όπου έζησε την υπόλοιπη ζωή του και κατέγραψε τα απομνημονεύματά του.
Πηγές
- Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό. Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1987.
Questions for article: